awesome.

oh shit ja. het is weer donderdag. ik had gister iets moeten posten.

Leer mij kennen.

je wil niet weten hoe vaak ik op een dag awesome zeg.
hier een gecensureerde lijst, me dingen die awesome zijn.

star wars
pizza
bier
bassisten
op blote voeten lopen
mijn skielerplank
herman, mijn hond
ene mevrouw muller
back to the future
NOFX
pukkelpop 2011

gaya, de alleseter. die gast eet letterlijk ALLES. zo had ie afgelopen weekend nog een frietje frietzak op, plus twee polsbandjes als toetje.

kwallen
inktvissen
mijn nieuwe woonplaats

groezrock 2011
roel for shizzle my nizzle dizzle hizzel.
johnny dub's recipe book
johnny himself
roger alan wade

fruit uit blik
soep uit blik
bleekselderij
slapen bij jap op de bank
wakker worden met smalen in je face

blote alles
kraanvogels
mijn wokpan


joah.

jongens, ik ben heir te lam voor, off to hasselt, skieleren.


houdoe.

komkommertijd

JA HOOR.

Ik was weer mezelf afgelopen woensdag. geen stukje, excuses.
Maar waar de piep moet ik nu weer over gaan schrijven?!

Het is zomervakantie, het enige wat ik nu doe is films kijken, de tour volgen, bier drinken, me ergeren aan de stiekjes in mijn mond, werken en heel lang naar mijn laptop staren.

Het gaat zelfs zo ver, dat mijn twittervriendjes en ik de meest achterlijke topics trending proberen te maken. Zo zijn #megamindymatig, #geslaagtdankzijkoudijs, #cowboypunten en #anouksucks al gefaald. Iemand suggesties voor een nieuw topic?

Ik ben verder ook niet echt productief geweest de afgelopen tijd. Mijn basgitaar vangt stof, letterlijk. Arm ding. De meest inspannende activiteit van de afgelopen tijd was wel het teringeind naar Weert fietsen met Pollie en Lotje, in de stromende regen. Gelukkig maakte de dubparty in het lokale stonershol het helemaal goed. Minpuntje: mijn vans zijn nog steeds doorweekt.

What else? OH SHIT FUCK CUNT JA. Morgen heb ik een kijkavond in Eindhoven. Totally siked: awesome huis en goedkoop ook nog. Wish me luck.

Verder, krijg ik vrijdag mijn beugel. Hoe stoer is dat? Bijna 20, en zo'n pubergrill in mijn smoel. Lovin' it, nu al. Ik kan vrijdagavond als complete nerd gaan Harry Potteren.

Maar.

Weer naar de dagelijkse gang van zaken. Nog 15.1  km te gaan, Perez Moreno ligt op kop. Hopen dan Schleck en co nog iets kunnen uitspoken.

Hopelijk tot volgende week.

portemonnee

Frans is nooit mijn sterkste vak geweest. Ik dank god dan ook op mijn blote blauwe knietjes dat internet en wikipedia bestaan.

Porter en Monnaie, dragen en munt in het Frans. muntdrager, simpeler kan niet.

Als je er bij stilstaat, neem je dat ding overal mee naartoe. Daar komt bij, dat je ook een hoop ellende overal mee naartoe sjouwt. Ik kan met alle uitsteeksels op mijn lichaam niet tellen hoe vaak dat ding mij in de problemen heeft gebracht.

Ik ben een ramp met mijn financiën.

Introductie? Haal je portemonnee maar tevoorschijn. Jaag je alle golddiggers in een keer weg. Maar, gezien het feit dat ik er toch vrijwel geen geld in heb zitten, kan het geen kwaad om alles eruit te gooien.

Ik doe mijn portemonnee open. En het is duidelijk. Ik ben zo goed als platzak. Nog twee euro en vijfenzeventig cent. Zou ik ook met plectrums kunnen betalen? Verder, heb ik welgeteld 7 buskaartjes en 28 treinkaartjes in mijn portemonnee. 

En nee, ik ben geen trots verzamelaar, ik ben de hoofdsponsor van de NS, gezien het feit ze het leuk vinden om mijn OV in bezit te houden. Maar ach, daar staat een pasfoto op. Het zal wel aan mijn haar liggen.

What else? 2 pinpassen, useless. Een identiteitskaart. Verdacht genoeg heeft de politie bij controle ‘m nooit willen houden. De NS heeft een rare smaak. Een Belgische verblijfsvergunning, nooit nodig gehad, maar hé, dat ding kost maar liefst vijf euro. Emigreren? Ik adviseer het tropische België. Een Fontys schoolpasje. Oh, maak er maar acht buskaartjes van.

Verder, pasfoto’s, voor een lieve conducteur, je weet maar nooit, wie weet kom je misschien zelfs onder een boete uit. Twee verzekeringspasjes, ik zoek nog sponsors voor mijn maandelijkse premie. Twee pasjes van twee kledingszaken. Van die winkels waar je een keer iets koopt, en een pasje van krijgt.

Maar. Als ik diep in de vakjes graai, komen de leuke dingen. Mijn portemonnee is de natuurlijke habitat van wilde gevouwen hartjes en kraanvogels, Andy Warhol en Dali museumbezoeken en plectrums.

Muntdrager. My ass.

de geraniumkweker.

Als ik ergens gek van wordt, dan is het dit wel. Wie kent het niet? Op een willekeurige ochtend sta je, brak van de voorgaande avond (die begon met ‘Ik blijf maar heel even..’), met barstende koppijn en wellicht een beetje stinkend in de rij bij de bakker. Het is vroeg, en jij ben de enige uit je leeftijdsgroep die al wakker is. Je verrekt van de honger en om je heen is de gemiddelde leeftijd minstens 70 jaar.

Situatie duidelijk? Prima.

Daar sta je dan. Nummertje 58, nog 2 wachtende voor me, het leven is mooi: ik ben enkele minuten verwijderd van m'n sigaretje op de terugweg naar huis, waar ik een monsterboterham kan gaan eten.

Maar op de bakkersvloer is niets zoals het lijkt. De normaal gesproken rustige, aardige en vredelievende dames veranderen in doorgewinterde ninja’s zodra ze de bakkerij betreden: De 2 wachtende voor me, zijn opeens 3 wachtende geworden. Knipperen met mijn ogen helpt niet, ik weet zeker dat ik weer nuchter ben en van honger ga je niet hallucineren. Dit is dan weer een van de dingen die ik absoluut niet snap: je hebt de hele dag niets beters te doen dan je geraniums water te geven, je enkelbijtertje uit te laten terwijl ik probeer te slapen en de hele dag je hoofd te schudden waarbij je ‘de jeugd van tegenwoordig..’ mompelt. Wat doe je dan bij de bakker? Juist. Voordringen.

Het zijn altijd dezelfden die daar een soort van sport van maken. Je mag bij de club als je de 65 gepasseerd bent. Daar sta je dan, met je studentenleven. Overdosissen aan tentamens, verslagen schrijven, schooluren en werk, waardoor het vrijwel onmogelijk is om met je vrienden te begaaien, je vriendin te bezoeken of te repeteren. Blijkbaar ben ik minderwaardig aan de geraniumkweker.

Ik probeer er meestal wel wat van te zeggen, maar dan krijg ik een quasionschuldig glimlachje of ze gapen schaapachtig voor zich uit, alsof er niets aan de hand is, wat weer aangeeft dat ze weten dat ze foutzitten. Dan zeg ik er wat van, tot grote ergernis van het bakkersmeisje.. Zij wil alleen de klant helpen, maar moet nu onpartijdig de discussie afwachten over wie waarom aan de beurt was.

De ninja in damesverpakking weigert toe te geven dat ik voor was, ook al is ze in het bezit van nummertje 63, wat me nog vervelender maakt. Na een boze blik zeg ik op luide toon tegen het bakkersmeisje: ‘Helpt u deze mevrouw maar eerst. Zo te zien heeft ze verschrikkelijk veel haast met haar oh-zo-interessante leven, waar ieder moment een einde aan kan komen.’

Verontwaardigde gezichten, en de gebruikelijke ‘Heere Jezus, de jeugd van tegenwoordig toch!’ worden mijn kant op gesmeten. De dame in kwestie is beledigd, maar staat nu wel achter me. Ik bestel mijn halfje bruin, glimlach vriendelijk naar het bakkersmeisje en loop de deur uit.

Mijn sigaret smaakt zelfs beter dan verwacht.